دمیدن روح تازه بر کالبد فرهنگ وهنر ایران

بی تردید انقلاب اسلامی و به تبع آن استقرار نظامی بر آمده از این انقلاب اسلامی و مردمی سبب شد روح تازه ای به کالبد فرهنگ و هنر ایران دمیده شود . هنر ایران در همه اشکال و گونه های مختلف دچار دگردیسی و تحرک و بالندگی حیرت آوری شد .شاخصه های این حرکت عظیم فرهنگی و هنری، اسلامی بودن و مردمی بودن آن و نیز ظلم ستیزی و استعمارگریزی آن بود . البته بودند جریاناتی که خلاف این مشی و منش در وادی هنر گام می زدند مثلا در مدیوم سینما جهشی تحسین برانگیز ایجاد شد به شکلی که جشنواره های معظم سینمایی جهان با آغوش باز پذیرای سینمایی شد که تا قبل از نهضت اسلامی مردم ایران غرق در ابتذال بود و در حضیض فیلم فارسی دست و پا می زد . حالا سینماگرانی پرچمدار معرفی سینمایی شده بودند که هم فیلمهایشان از درجه و اعتبار هنری والایی بر خوردار بود هم از لحاظ عمق و تفکر اصلا قابل قیاس باسینمای رایج قبل از خود نبود . اما این اتفاق شگرف فقط در حوزه سینما رخ نداده بود . موسیقی ، هنرهای تجسمی و نمایشی و ادبیات هر کدام حرف تازه و نگاهی نو در مقابل مخاطبانشان قرار می دادند . در حوزه ادبیات و خاصه شعر چهره هایی معرفی شدند که صدای رسای ملت و انقلاب خود بودند . شعر اعتبار و ارج افزونی یافته بود و شاعران توانسته بودند شعارهای انقلابی را با مدد از ذهن خلاق خود از صافی شعور عبور داده و شعر اصیل و جاندار و مردمی را در سطح جامعه طنین انداز کنند . همانطور که اشاره شد این تحول و مردمی شدن منحصر به یک یا دو هنر نبود بلکه در تمامی اشکال هنری تجلی یافته و خلق می شد . انقلاب اسلامی همانطور که نظام فاسد شاهنشاهی را فرو ریخته و نابود کرده بود نظامی تازه را نیز در حیطه فرهنگ و هنر مستقر و احیا کرده بود . حالا هنر در خدمت مردم و منادی سعادت و رستگاری ملت نیز شده بود .اگر نگاهی به کارنامه فرهنگ و هنر ایران در چهل سال اخیر بیندازیم نقاط عطف و عصر طلایی این حرکت سازنده ی فرهنگی هنری را می توانیم نشان داده و معرفی کنیم . گرچه در طی این حرکت انقلابی، در مقاطعی این جریان کند شده و سراشیبی هایی را تجربه کرده اما می توان امیدوار بود با توجه به این سابقه درخشان خیز جدیدی را در گام دوم انقلاب با حضور و ظهور جوانانی وفادار به انقلاب و آرمانهای آن شاهد بود . تجربه طلایی سالهای نخست انقلاب و به تبع آن دفاع مقدس می تواند درس آموز باشد. هفته هنر انقلاب بهانه ی یادآوری این نکته است که هنر اصیل هنری ست که تن به رکود و روزمرگی نمی دهد . هنری دعوت کنند به بالیدن و پرواز دوباره است . جنگ ما با فرهنگ و هنر منحط و مقابله با شبیخون فرهنگی هنوز ادامه دارد . حوزه هنری یک نهاد انقلابیو برآمده از روحیه ی جوانی ست که سنگ بنای فرهنگ انقلابی را در این مملکت طراحی و اکنون در پی استوارسازی آن است .