
در پی حادثه واژگونی اتوبوس
۱۲ ستاره در آسمانِ آبدانان
روزی که جاده، سکوت کرد آبدانان، شهری که نامش با صخرههای سربهفلککشیده و کوههای سرسخت آشناست، این روزها در سکوت فرو رفته است. سکوتی که نه از آرامش، که از اندوه میآید؛ از بغضی که در گلوی مردمان این دیار نشسته و فرو نمیرود. آنجا، در پیچوتاب جادهای که هر روز صبح، کارکنانِ سختکوش NGL دهلران را به محل کارشان میرساند، مسیرِ رفتن، برای دوازده نفر به مسیرِ بازگشتناپذیر بدل شد.
به گزارش روابط عمومی حوزه هنری ایلام بهار قربانی خبرنگار حوزه هنری ایلام در پی حادثه واژگونی اتوبوس حامل کارکنان آبدانانی شرکت نفت دهلران NGL یادداشتی نوشته است.
ادامه این یادداشت را بخوانیم:
روزی که جاده، سکوت کرد آبدانان، شهری که نامش با صخرههای سربهفلککشیده و کوههای سرسخت آشناست، این روزها در سکوت فرو رفته است. سکوتی که نه از آرامش، که از اندوه میآید؛ از بغضی که در گلوی مردمان این دیار نشسته و فرو نمیرود. آنجا، در پیچوتاب جادهای که هر روز صبح، کارکنانِ سختکوش NGL دهلران را به محل کارشان میرساند، مسیرِ رفتن، برای دوازده نفر به مسیرِ بازگشتناپذیر بدل شد. مردانی که صبح آن روز، مثل هر روز، درِ خانه را پشت سر گذاشتند، به همسرشان گفتند «زود برمیگردم» و به فرزندانشان وعدهی فردا دادند؛ غافل از آنکه فردا، بیآنها از راه خواهد رسید. چهار نفر دیگر از مجروحان آن حادثه، پس ازا جنگیدن با درد و مرگ، سرانجام تسلیم نشدند... اما تاب نیاوردند. و اینگونه، شمارِ آنهایی که از این سفر بازنگشتند، به دوازده تن رسید. دوازده نام، دوازده خانواده، دوازده خانهای که از این پس، یک صندلی خالی سر سفرهیشان خواهد داشت. چه سنگین است واژهی «دوازده » وقتی پشتش، دوازده زندگی ایستاده باشد؛ دوازده مرد که هر یک، ستونِ یک خانه بود. یکی پدرِ کودکی بود که هنوز معنای «برای همیشه رفتن» را نمیفهمد. یکی پسرِ پدر و مادری سالخورده که چشمبهراهِ صدای در بودند. یکی نانآورِ خانوادهای که حالا باید بیاو، روزگار را سر کند. این مردان، کارگرانِ گمنامِ صنعتِ این سرزمین بودند؛ همانهایی که در دلِ گرما و غبارِ دهلران، بیهیچ ادعایی، چرخِ چاههای نفت و گازِ کشور را میگردانند. آنها نه در میدانِ جنگ، که در سنگرِ کار، برای آبادانیِ این خاک ایستادند و رفتند. و شاید کمترین حقشان این باشد که نامشان، تنها در یک خبرِ چندخطی، خلاصه نشود. امروز، آبدانان و دهلران، هر دو، یکصدا گریه میکنند. مسجدها پر از بویِ شمع و فاتحه است و کوچهها، پر از بویِ خاکِ تازهقبر. در این میان، تنها تسلای دلهای شکسته، این است که این دوازده نفر، مهمانِ سفرهی اهلبیتاند و از این پس، در آسمانِ این دیار، دوازده ستارهی تازه روشن شده است. خدایا، به بازماندگانِ این داغ، صبری عطا کن که از طاقتِ انسان بیرون است. و به ما، یادِ آنها را گرامی بدار. روحشان شاد، نامشان ماندگار، و جایشان در بهشت.
مطالب مرتبط

برگزیدگی اثر عکس هنرمند حوزه هنری ایلام

آغاز بهکار دبیرخانه یازدهمین جشنواره رسانهای ابوذر در ایلام

اثری که امپراتوری یک ملت را به رخ کشیده است

نسل امید؛ رویشِ فردا

پیادهراه طالقانی ایلام به «گذرگاه هنر» تبدیل شد

سومین رویداد ملی «جام رسانهای امید» با شعار «ایران هرچه قویتر» آغاز شد
از استانهای دیگر
نظرات
در حال بارگذاری…
